Ova arapska reč današnje značenje prvobitno nije imala. Al-kuhl je najpre bio prašak za oči (sa srodnim rečima u drugim semitskim jezicima). Još u 2. veku pre naše ere u akadskom i asirskom jeziku javlja se reč quhlu, jedno skupoceno kozmetičko sredstvo za bojenje očiju, verovatno crnom bojom. Ovo sredstvo bilo je u starom veku veoma rašireno; pod drugim imenima pominje se kod Egipćana, Grka, Rimljana i Indusa (kajal). Sastojalo se iz fino isitnjenih minerala kao što su antimonov sulfid ili olovni sulfid, a u Egiptu i malahit (karbonat bakra zelene boje), kojima se dodavala i čađ. Koristio se, takođe, i kao lek protiv očnih bolesti.
Kod Arapa je ovo sredstvo bilo poznato još u preislamskom vremenu. Pridevom akhal (pl. kuhl) – (plavo)crn, crnook, opisivala se, pre svega, boja očiju gazele koja je, možda, bila uzor za uobičajeno crnjenje kapaka i uglova očiju kod žena. A od sredine 9. veka lekari ga prepisuju kao lekovito sredstvo za oči.
U Evropi se reč alkool, alcohol (srednjovekovni latinski) u značenju prah antimona prvi put pominje u jednoj zbirci recepata iz vizantijsko-latinskih, ali i arapskih izvora, koja je nastala u Španiji i datira se negde u 12. vek. Sa medicinskim značenjem reč kohol ili alcohol kao »arapska reč« javlja se u jednom srednjovekovnom latinskom kontekstu oko 1290. u Italiji, a 1336. godine alcohol se objašnjava kao »najfiniji prah za oči«. Reč se nikad ne pominje u značenju »sredstva za ulepšavanje očiju« budući da običaj korišćenja ovog praha za isticanje očiju nije preuzet u hrišćanskoj Evropi. To će se dogoditi tek početkom 20. veka pri čemu su emancipacija žena kao i filmska industrija igrale izvesnu ulogu.
Alkohol u smislu »čisti špiritus« verovatno je otkriven u 12. veku zahvaljujući poboljšanom postupku destilacije u okviru alhemičarskih eksperimenata u južnoj Italiji. Oko 1300. godine pod imenom aqua vitae (voda života) i aqua ardens (voda koja gori) preporučuje ga jedan katalanski lekar kao lek. Kasnije će u njemu neki videti čak i eliksir (opet jedan arabizam). U 17. veku u apotekama se proizvodio i prodavao alcohol vini,odnosno rakija (takođe arabizam). A u sledećem veku, verovatno po francuskom uzoru, počinje da se upotrebljava samo reč alkohol. Otkriće alkoholu srodnih organskih jedinjenja, u narednom veku, dovelo je, u hemiji, do toga da se termin alkohol počeo koristiti za čitavu grupu srodnih jedinjenja među kojima je bio i špiritus (najvažniji član grupe alkohola), sada nazvan etilalkohol (danas etanol). Ovo novo značenje alkohola prihvata i svakodnevni jezik.
U savremenom arapskom reč kuhl (pl. ahkal) znači: surma, antimon, lek za oči, veliko bogatstvo. Surma (reč je preuzeta iz turskog) se u Bosni (ali i drugde) i danas koristi. »Surmu donose hadžije iz Arabije u malim zašivenim platnenim paketićima«, čitamo u Turcizmima Abdulaha Škaljića. Postoji i izvedenica surmedan (surmedanluk)za »bočicu od kovine, ili posudica od kože ili slonove kosti u kojoj se drži surma; na bočici ili posudici je pričvršćen štapić kojim se surma podvlači«.