Avlijanerizam

Od raznih prizora idealne Srbije, među kojima je dugo dominirao onaj o "nebeskom narodu" kojem se ne znaju granice, odnedavno se pomalja jedna nova slika. Dočarava se Srbija kao avlija koju valja što čvršće ograditi i sprečiti uvoz strane robe, pre svega slovenačke kisele vode i turskog paradajza jer, vele novi "domaćini", Srbija nije zrela za tržišnu privredu. Dabome, tržišna privreda nije neki slavan ideal, nego jedan od racionalnih mehanizama regulacije privrede, ali oni koji se nude kao čuvari ograđene avlije više ulivaju strepnje nego nade. Ostavimo li po strani asocijacije na ideal-tipsku "prokletu avliju" (Ivo Andrić), novi avlijaneri ili propovednici Srbije-avlije su prepoznatljivi po svojim dosadašnjim delima koja su daleko od racionalnog upravljanja privredom i društvom, čak i u najmanjim avlijama. Oni ulivaju i stravu već jasnom najavom da bi već sada zavodili red hapšenjima i likvidacijama raznih "neprijatelja" a kada zadobiju veću (svu?) vlast, traže "odrešene ruke" da zavedu "red i rad" shodno svojoj ideologiji - avlijanerizmu.